KUL 14 lutego będzie wspominać ks. prof. Wincentego Granata, swojego rektora

kb, Lublin, 2016-02-09

14 lutego na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim Jana Pawła II odbędzie się uroczystość poświęcona Słudze Bożemu ks. prof. Wincentemu Granatowi, rektorowi KUL w latach 1965-1970.

O godz. 9.30 w Kościele Akademickim KUL rozpocznie się Msza św., której będzie przewodniczył i homilię wygłosi biskup sandomierski Krzysztof Nitkiewicz. Oprawę muzyczną zapewni Chór Duszpasterstwa Akademickiego KUL pod kierownictwem dr Kingi Bogacz. O godz. 10.45 w atrium Collegium Norwidianum odbędzie się otwarcie wystawy poświęconej ks. Granatowi pt. „Veritatem facientes in caritate. Ksiądz Wincenty Granat (1900-1979)”.

Ks. prof. Wincenty Granat (1900-1979) – kapłan diecezji sandomierskiej, teolog dogmatyk, prodziekan Wydziału Teologii (1956-1958) oraz rektor KUL w latach 1965-1970.

Doktorat z filozofii (1925) i teologii (1928) uzyskał na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie.

Pracę na KUL rozpoczął w 1952 r. Jest autorem około 330 publikacji, głównie prac o charakterze filozoficzno-teologicznym, w tym monumentalnej „Dogmatyki Katolickiej” (t. I-IX, Lublin 1959-1967), przepracowanej następnie w duchu II Soboru Watykańskiego i opublikowanej pod tytułem „Ku człowiekowi i Bogu w Chrystusie” (t. I-II, Lublin 1972-1974). Miał niekwestionowane zasługi w zakresie recepcji zachodniej myśli teologicznej na grunt Polski.

Jako rektor uważał, że rolą uniwersytetu katolickiego w społeczeństwie jest rozwijanie problematyki antropologicznej, humanizacja życia narodowego i międzynarodowego. Promowanie takich wartości jak szacunek dla każdego człowieka, uznanie jego godności oraz prawa do rozwoju i twórczości. Był zwolennikiem dialogu ze środowiskami o innym światopoglądzie, uważał, że służy on ubogaceniu kultury. Na czas jego rektorowania przypadły dwie ważne rocznice, których obchody jako rektor przygotowywał – Milenium Chrztu Polski oraz 50-lecie KUL.

Był człowiekiem wielkiej wiary, ogromnej wiedzy i kultury osobistej, prawości i życzliwości dla innych. Swą dewizą życiową uczynił słowa: „czynić prawdę w miłości”. Zmarł w opinii świętości 11 grudnia 1979 r. W 1995 r. rozpoczął się jego proces beatyfikacyjny, prowadzony przez diecezję sandomierską. W 2008 r. został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi w działalności na rzecz protestów w marcu 1968 r.

Komentarze (0)

Reklama

Powrót na górę strony
Wykonanie: ALX - szkolenia i specjaliści IT
Twitter
Facebook