ekai.pl

Zmarł o. Jan Opiela OMI

Tekst i zdjęcia nadesłał o. Robert Wawrzeniecki OMI / maz, Kędzierzyn-Koźle, 2009-09-11

Z papieżem Janem Pawłem II na Górze św. Anny w 1983 roku

Rano 10 września 2009 roku, zmarł w wieku 91. lat o. Jan Opiela OMI, proboszcz w Kędzierzynie-Koźlu.

O. Jan Opiela OMI urodził się 28. sierpnia 1918 roku w Krasiejowie, jako szóste z ośmiorga dzieci. Jego rodzice Piotr i Brygida prowadzili gospodarstwo rolne.

Szkołę podstawową ukończył w Sadowie. Następnie podjął naukę w Gimnazjum im. Adama Mickiewicza w Lublińcu, gdzie zdał maturę w 1939 roku. Po niej wstąpił do nowicjatu Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej w Markowicach, ale jego kontynuację przerwała II wojna światowa.

Uciekając przed zbliżającymi się Niemcami, dotarł do Kodnia nad Bugiem, a następnie przez Puławy, Święty Krzyż i Katowice powrócił do Sadowa. Nie udało mu się wyjechać z grupą kleryków do Rzymu i znalazł się na robotach przymusowych na terenie Niemiec. Tam w konspiracji kontynuował drogę powołania do Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej.

Nowicjat w zgromadzeniu Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej odbywał od 16. Lutego 1940 roku w Engelport. Tam też złożył swoje pierwsze śluby zakonne 17. lutego 1941 roku.

Śluby wieczyste złożył także w Engelport 17. lutego 1944 roku. Święcenia kapłańskie przyjął 21. lipca 1946 roku w Hünfeld koło Fuldy z rąk ks. bp. Bolte. Został skierowany do pracy w Prowincji Polskiej Zgromadzenia Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej, do której wrócił po latach tułaczki w październiku tegoż roku.

W latach 1946 – 1950 pracował jako duszpasterz w Połczynie-Zdroju i Sopocie, a w latach 1950 - 1958 jako wikariusz parafii św. Mikołaja w Kędzierzynie-Koźlu. Następnie w latach 1958 – 1967 pełnił funkcję proboszcza w Gorzowie Wielkopolskim.

W 1967 roku, na wyraźną prośbę ks. bp. Franciszka Jopa, gdzie objął obowiązki proboszcza. Starał się także o budowę nowego kościoła.

Starania te zakończyły się sukcesem w 1976 roku, kiedy to wydano pozwolenie na budowę kościoła na Pogorzelcu. Od tego czasu stał się ofiarnym budowniczym kościoła i twórcą wspólnoty parafialnej na Pogorzelcu p.w. bł. Eugeniusza de Mazenoda. Po erygowaniu nowej parafii 29. Września 1982 roku przekazał obowiązki w kościele św. Mikołaja swojemu następcy, aby w latach 1982 – 1990 być proboszczem w parafii św. Eugeniusza de Mazenoda.

Od 1990 roku mieszkał na emeryturze w domu zakonnym Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej w Lublińcu.

Zmarł rano 10. września 2009 roku. Pogrzeb odbędzie się 14. września 2009 roku o godzinie 11.00 w kościele p.w. św. Stanisława Kostki w Lublińcu, a następnie ciało zostanie złożone na cmentarzu oblackim.

zobacz więcej artykułów z działu Moja diecezja »
Podziel się:  wersja do druku »