Apostolstwo Chorych

Apostolstwo Chorych
ul Warszawska 58
40-008 Katowice
tel./faks 32 251 21 52

Adres do korespondencji:

Apostolstwo Chorych
skr. poczt. 649
40-950 Katowice S 105

e-mail: sekretariat@apchor.pl

strona internetowa www.apchor.pl


Krajowym Duszpasterzem Apostolstwa Chorych jest ks. Wojciech Bartoszek.

Apostolstwo Chorych jest wspólnotą osób, które dzięki ścisłemu zjednoczeniu z cierpiącym i zmartwychwstałym Chrystusem odkrywają powołanie do złożenia duchowej ofiary ze swojego cierpienia, stając się przez to szczególnymi świadkami dla innych. Dzięki ofiarowaniu zasług płynących z tej duchowej drogi, cierpiący mogą wyprosić u Boga łaski dla całego Kościoła. [...]

Początki wspólnoty chorych odkrywających wartość cierpienia sięgają XIX w. Powołanie do ofiarowania cierpienia wiąże się z akcentowaną zwłaszcza na Soborze Trydenckim teologią ofiary, która znajdowała odzwierciedlenie w duchowości poszczególnych osób oraz wspólnot religijnych. [...]

Jedną z owocnie rozwijających się wspólnot chorych było Apostolstwo Chorych założone w 1925 r. przez holenderskiego kapłana, proboszcza Bloemendaal – ks. Jakuba Willenborga (1887–1945), zainspirowanego życiem i dziełem św. Jana Marii Vianney’a. Pod wpływem wizji duszpasterskiej świętego proboszcza z Ars, ks. Willenborg pragnął zjednoczyć duchowo chorych parafian w Bloemendaal, odnawiając tym samym chrześcijańskiego ducha swojej parafii. Celem jego działania wobec chorych stała się więc chęć ożywienia wiary w parafialnej wspólnocie. Środkami do zrealizowania tego celu były organizowane przez niego trzydniowe spotkania dla chorych oraz wydawanie specjalnego listu – miesięcznika.

Do Polski Apostolstwo Chorych sprowadzili sami chorzy. Najbardziej przyczyniła się do tego mieszkająca we Lwowie Adela Głażewska, osoba nieuleczalnie chora, natomiast rozpowszechnianiu duchowości ofiarowania cierpienia przysłużył się ks. Michał Rękas (1889– 1964), kapłan lwowski. Dekretem z dnia 12 maja 1930 r. abp Bolesław Twardowski, Metropolita lwowski, erygował Sekretariat Apostolstwa Chorych w Polsce z siedzibą we Lwowie, ustanawiając jego pierwszym sekretarzem ks. Rękasa (lata posługi ks. Rękasa: 1929–1964). Polski Sekretariat został agregowany do centrali macierzystej w Bloemendaal. W kolejnych latach Apostolstwo Chorych dalej rozszerzało się, czego owocem było zatwierdzenie tej wspólnoty 12 sierpnia 1934 r. przez Ojca Świętego Piusa XI jako Unio Pia Prima Primaria. W 1947 r. wspólnota Apostolstwa Chorych liczyła dwieście tysięcy członków na całym świecie. Po wojnie Polski Sekretariat Apostolstwa Chorych został przeniesiony do Katowic, gdzie ma swoją siedzibę do dzisiaj. Kolejnymi sekretarzami Apostolstwa Chorych w Polsce byli: ks. Jan Szurlej, ks. Henryk Sobczyk, ks. Czesław Podleski, ks. Stanisław Michałowski oraz obecnie ks. Wojciech Bartoszek.

Trudno podać dokładną liczbę wszystkich obecnych członków Apostolstwa Chorych w Polsce. W okresie od maja 2003 r. do sierpnia 2012 r. tysiąc dwustu siedemdziesięciu chorych zapisało się do wspólnoty Apostolstwa. Wyrażając swoje pragnienie przynależności do tego apostolatu związanego z przyjęciem, znoszeniem oraz ofiarowaniem swojego cierpienia w łączności z Chrystusem za Kościół święty chorzy ci otrzymali specjalny dyplom, na którym wypisane są słowa modlitwy ofiarowania się oraz krzyżyk z wygrawerowanymi słowami św. Pawła: „Z Chrystusem jestem przybity do krzyża” (Ga 2, 19). Formalna przynależność do Apostolstwa Chorych dokonuje się poprzez zgłoszenie telefoniczne, bądź drogą listowną. W przyszłości zapisanie się do Apostolstwa może dokonywać się w sposób uroczysty, na przykład podczas Dnia Chorego w parafii.

[…] U początków Apostolstwa Chorych obecny był zarówno wymiar duszpasterski posługi wobec chorych, jak i wymiar ofiarniczy związany z faktem, że sami chorzy ofiarowali swoje cierpienia w różnych intencjach.

Istotną rolę w animowaniu chorych przyjmują na siebie duszpasterze, którzy różnymi środkami mogą pobudzać cierpiących do odkrywania przez nich ważnej roli, jaką spełniają w życiu parafii. Zasadniczą kwestią jest dostrzeżenie, iż Apostolstwo Chorych bazuje na duszpasterstwie, czyli na czysto ludzkim i sakramentalnym towarzyszeniu chorym. Duszpasterskie działania wobec chorych dotyczą comiesięcznych wizyt w domu chorego oraz organizowania Dni Chorych, częściej niż tylko jeden raz w roku. [...]

Ks. Wojciech Bartoszek, „Ateneum Kapłańskie”, nr 624 (2013 r.), s. 259–265

Komentarze (1)

MICHALINA

2 lata, 4 miesiące temu

BŁAGAM O MODLITWĘ W INTENCJI CHOREJ ; RENATKI , JANUSZA , MICHALINY, JAKUBA , ANTOSIA , JÓZEFY , JANA , ŁUCJI

Odpowiedz

Reklama

Powrót na górę strony
Wykonanie: ALX - szkolenia i specjaliści IT
Twitter
Facebook