ekai.pl

Sternik – szkoła totalna

Paweł Zuchniewicz /maz, 2009-08-31

strona 1 z 2

Fot. www.sternik.edu.pl

Kiedyś o piłkarzach Holandii mówiło się, że grają „futbol totalny”. My możemy powiedzieć, że to jest „szkoła totalna” – mówi jeden z ojców pięciorga dzieci. Od niedawna mieszka z rodziną w Józefowie pod Warszawą, aby mieć bliżej do szkoły związanej z kręgami Opus Dei.

- „Szkoła totalna”, ponieważ wciąga rodziców w proces wychowawczy, a skoro jest tu wiele rodzin z licznym potomstwem, to obowiązki mnożą się niepomiernie. STERNIK bardzo angażuje rodziców w sprawy szkolne związane z dziećmi i pewnie dlatego w czerwcu, po 10 miesiącach „współpracy” mieliśmy już trochę dość… – dodaje matka trójki dzieci. – Jednak teraz już nie możemy się doczekać, kiedy po wakacjach powrócimy do rytmu szkolnego – konstatuje.

Placówki edukacyjne STERNIK-a działają od pięciu lat, a konkretnie od 1 września 2004 roku w kilku podwarszawskich miejscowościach (Międzylesie i Falenica, a ostatnio Józefów). W projekcie uczestniczy obecnie przeszło 500 rodzin z blisko 900 dziećmi.

Wyniki testów szóstoklasisty (z roku 2007/2008 oraz 2008/2009) plasują uczniów w najwyższej grupie ocen na tle kraju. W gronie rodzin szkoły dla chłopców „Żagle” zrodził się ponadto pomysł zorganizowania Orszaku Trzech Króli – Jasełek ulicznych na Starym Mieście w Warszawie. W inicjatywę włączyły się Centrum Myśli Jana Pawła Ii i Fundacja Świętego Mikołaja.

Rodzice rodzicom

Od czasu do czasu do Stowarzyszenia docierają pytania o plany rozszerzenia działalności w innych miastach Polski. „Otwórzcie u nas taką szkołę, a chętnie zapiszemy do niej dziecko” – tak można streścić brzmienie tych maili i telefonów.

Niestety, ci którzy czekają na to, że ktoś otworzy nową placówkę, pewnie się nie doczekają, gdyż u źródeł jej powstania jest zawsze poważny wysiłek samych rodziców. Tak powstały szkoły STERNIK-a i tak powstawały w przeszłości inne placówki tego typu na świecie (jest ich już ponad 500 w 38 krajach).

A zaczęło się wszystko od rady, którą dawał rodzicom założyciel Opus Dei, św. Josemaria Escriva. „Zakładajcie szkoły dla swoich dzieci – mówił – szkoły będące przedłużeniem domu rodzinnego, w którym praktykuje się ducha służby, współpracy, hojności, jedności”.

Pierwsza taka szkoła powstała w 1952 roku. Przez ponad pół wieku działania tego systemu edukacyjnego nagromadziło się wiele doświadczeń, z których najważniejszym jest aktywna rola rodziców.

Tak było też w Polsce. Rodzice założyli Stowarzyszenie STERNIK, szukali odpowiednich partnerów do współpracy i wzięli na siebie ciężar znalezienia środków materialnych. Zaczęły się przyłączać inne rodziny. Czy nie mieli wątpliwości? Owszem, i to spore.

– Na początku było bardzo dużo obaw – wspomina jedna z matek dziewcząt uczęszczających do „Strumieni”. – Przejrzałam program szkoły. Owszem, zgrabny... – myślę – ambitny. Brawo... W wielu programach szkolnych widziałam już te postulaty. Niezmiennie robiły na mnie wrażenie. Chociaż realizowane bywały potem różnie. Czytam program wychowawczy: Zawsze się uśmiechaj, kiedy ktoś ciebie o coś prosi. – Stop! Zdziwienie. Jeszcze raz: Zawsze się uśmiechaj, kiedy ktoś ciebie o coś prosi...??? - oto jeden z nawyków do przyswojenia dla przedszkola. Konkretnie dla... trzylatków! – opowiada.

„Wychowawca, który jest indywidualnym opiekunem dziecka przestrzega zasady, aby podejść do każdego z powierzonych mu dzieci przynajmniej raz dziennie bez konkretnego powodu i porozmawiać z nim.” – Hm... dokładnie tak staramy się postępować w domu!... - dodaje.

Wszystkie natarczywie powracające dotąd pytania: „Ale czy nas na taką szkołę stać? Ale czy mam siłę ponieść liczne trudy z tego wynikające? Ale dlaczego to lepiej, żeby chłopcy i dziewczęta uczyli się oddzielnie? Ale... ale... ale... zastępuje już tylko jedno: „JAK?...”

Szkoła dla elit?

Pod koniec roku szkolnego 2008/2009 telewizja TVN w programie „TVN UWAGA” wyemitowała kilkunastominutowy film o projekcie STERNIK. Zapowiedź programu brzmiała sensacyjnie: szkoła do której uczęszczają dzieci ministrów i biznesmenów, a przy tym prowadzona jest przez tajemnicze Opus Dei.

Wszystko, co trzeba, aby przyciągnąć uwagę widza. Sam reportaż pokazał jednak obraz przedszkola i szkół, których elitarność polega na zgoła czymś innym. Faktem jest, że wśród dzieci STERNIKA znajdzie się kilka znanych nazwisk (będzie to ok. 3 procent wszystkich uczniów w projekcie). Natomiast w praktyce jej wyjątkowość obrazuje coś zupełnie innego:

Po pierwsze – w projekcie uczestniczy duża liczna rodzin wielodzietnych.

zobacz więcej artykułów z działu Temat dnia »
Podziel się:  wersja do druku »