Prymas Polski przewodniczył mszy w uroczystość św. Wojciecha

Abp Wojciech Polak przewodniczył 23 kwietnia w katedrze gnieźnieńskiej Mszy św. w uroczystość św. Wojciecha, głównego patrona Polski, archidiecezji gnieźnieńskiej i Gniezna. Prymas Polski wręczył relikwie męczennika przedstawicielom proszących o nie parafii i wspólnot zakonnych.

Abp Wojciech Polak przewodniczył 23 kwietnia w katedrze gnieźnieńskiej Mszy św. w uroczystość św. Wojciecha, głównego patrona Polski, archidiecezji gnieźnieńskiej i Gniezna. Prymas Polski wręczył relikwie męczennika przedstawicielom proszących o nie parafii i wspólnot zakonnych.

Relikwie pod koniec Eucharystii odebrali wierni z parafii: św. Wojciecha w Bulowicach (diecezja bielsko-żywiecka), NMP Fatimskiej w Bydgoszczy, św. Wincentego à Paulo w Bydgoszczy, św. Stanisława Kostki w Turze (diecezja bydgoska), Świętej Rodziny w Wyszkowie (diecezja łomżyńska), Krzyża Świętego w Łomży (diecezja łomżyńska), św. Wojciecha w Krzepczowie (archidiecezja łódzka) oraz Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Pruszkowie (archidiecezja warszawska). Relikwie otrzymali także franciszkanie z Preszowa na Słowacji. Obecność tych wspólnot w Gnieźnie, ich modlitwa i fakt, że chcą mieć szczątki męczennika u siebie świadczy o tym – mówił w homilii ks. kan. Robert Nurski – że św. Wojciech żyje i owocuje, bo przecież „nie owocuje ktoś martwy”.

Dziekan wrzesiński i prezes Stowarzyszenia Wspierania Powołań Kapłańskich podkreślił, że posiew męczeńskiej śmierci biskupa Wojciecha to przecież nie tylko struktury kościelne, a więc pierwsze polskie arcybiskupstwo i metropolia ze stolicą w Gnieźnie, ale „to prawda Ewangelii, to wartości, które światu przyniósł Jezus Chrystus, a za Nim niósł je biskup-wygnaniec z Pragi”.

– Piękny i bardzo wymowny jest sarkofag gnieźnieński kryjący doczesne szczątki św. Wojciecha – przyznał kapłan. – Trumnę, wspartą na sześciu orłach, niosą przedstawiciele czterech stanów: chłopi, mieszczanie, duchowni i rycerze. Czy niosą tylko doczesne szczątki? Nie tylko. Na swoich ramionach niosą wartości, jakie na tę ziemię przyniósł biskup praski. Jakie to wartości? To Bóg – odwieczna prawda, to miłość, która nie ma granic, to Ewangelia, dobra nowina o zbawieniu człowieka przez Syna Bożego Jezusa Chrystusa, to krzyż, który łączy ziemię z niebem i człowieka z człowiekiem – wskazał ks. Nurski.

Za św. Janem Pawłem II, z jego gnieźnieńskiej homilii 1997 roku, powtórzył także: „Jako człowiek Kościoła św. Wojciech zawsze zachowywał niezależność w niestrudzonej obronie ludzkiej godności i podnoszeniu poziomu życia społecznego. Z duchową głębią doświadczenia monastycznego podejmował służbę ubogim. Wszystkie te przymioty osobowości św. Wojciecha sprawiają, że jest on natchnieniem dla tych, którzy dziś pracują nad zbudowaniem nowej Europy z uwzględnieniem jej korzeni kulturowych i religijnych”.

– Czy zatem w przyszłość chcemy iść „tylko” z relikwiami św. Wojciecha, czy z całym bogactwem jego życia? Z wartościami, za które ten święty patron Polski oddał swoje życie? – pytał duchowny.

Podczas Mszy św. wręczono także nowe nominacje kanonickie.

Uroczystość św. Wojciecha to także dzień imienin Prymasa Polski, któremu życzenia na zakończenie liturgii złożył bp Radosław Orchowicz.

Ogólnopolskie uroczystości odpustowe ku czci św. Wojciecha, połączone z inauguracją Kongresu Eucharystycznego Archidiecezji Gnieźnieńskiej, odbędą się w najbliższy weekend 25 i 26 kwietnia.

Święty Wojciech – patron jednego i niepodzielonego Kościoła, patron Polski, archidiecezji gnieźnieńskiej i Gniezna urodził się w 956 roku w czeskich Libicach. Od dziecka przeznaczony do stanu duchownego w wieku 27 lat został mianowany biskupem Pragi. Do swojej biskupiej stolicy wszedł boso. W posłudze był gorliwy i bezkompromisowy. Nie troszczył się o siebie, większą część dóbr biskupich przeznaczał na ubogich, zaopatrując ich potrzeby, odwiedzając ich i pilnie słuchając. Odwiedzał też więzienia, a przede wszystkim targi niewolników. Praga leżała na szlaku ze wschodu na zachód i stąd dostarczano niewolników do krajów mahometańskich. Nawoływał też usilnie do przemiany życia i porzucenia złych obyczajów zarówno ówczesne elity świeckie, jak i duchowieństwo. Niezrozumiany i skonfliktowany z nimi wyjechał ze swoim bratem przyrodnim Radzymem najpierw do Rzymu, a później do pogańskiego plemienia Prusów. Jego misja trwała krótko. Rankiem 23 kwietnia 997 roku zginął zamordowany przez pogańskiego ofiarnika ciosami włóczni. Miał wówczas 41 lat. Został pochowany w Gnieźnie. Dwa lata później papież Sylwester II ogłosił go świętym erygując jednocześnie pierwszą na ziemiach polskich metropolię ze stolicą w Gnieźnie, w skład której weszły: archidiecezja gnieźnieńska, diecezja kołobrzeska dla Pomorza, diecezja wrocławska dla Śląska i diecezja krakowska dla Małopolski . Dekret zrealizowano w roku 1000, podczas historycznego Zjazdu Gnieźnieńskiego, kiedy do grobu św. Wojciecha, swojego przyjaciela, przybył z pielgrzymką cesarz Otton III.