Bądź na bieżąco!

Otrzymuj najnowsze informacje wybrane specjalnie dla Ciebie.

Portal eKAI prezentuje część tekstów publikowanych w płatnym serwisie agencyjnym Katolickiej Agencji Informacyjnej. Szczegóły na stronie www.kai.plX
Drukuj Powrót do artykułu

Beatyfikacja 7 męczenników wojny domowej z 1936

06.05.2017 , Girona / kg (KAI) / wer Ⓒ ℗

Sample Fot. Jan graczynski / East News

W sobotę, 6 maja w katedrze w Gironie w północno-wschodniej Hiszpanii prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych kard. Angelo Amato ogłosił błogosławionymi ks. Antoniego Arribasa Hortingüelę i jego 6 towarzyszy, zamęczonych 29 września 1936 w Serinyá w Katalonii. Wszyscy oni mieli od 20 do 28 lat, należeli do Zgromadzenia Misjonarzy Najświętszego Serca Jezusowego (MSC) i są to pierwsi członkowie tej wspólnoty zakonnej, powstałej w połowie XIX wieku, wyniesieni na ołtarze. Zginęli w okresie wojny domowej w Hiszpanii, wymierzonej m.in. w miejscowy Kościół katolicki.

Poniżej zamieszczamy krótkie życiorysy nowych błogosławionych i okoliczności ich śmierci.

Pierwszy na liście męczenników jest ks. Antoni (Antonio) Arribas Hortingüela, uodzony 29 kwietnia 1908 w Cardeñadijo (koło Burgos). W wieku 20 lat złożył śluby zakonne a 6 kwietnia 1935 przyjął święcenia kapłańskie. Po czym pracował duszpastersko, a także był nauczycielem i formatorem oraz koordynatorem pracy braci w zakonie. Odznaczał się wielkim humanizmem, pracowitością i tryskał radością życia.

Ks. Abundiusz (Abundio) Martí Rodríguez urodził się 14 kwietnia 1908 w Villaescusa de Ecla (prowincja Palencia w płn.-zach. Hiszpanii). Śluby zakonne złożył w 1925 a święcenia kapłańskie przyjął w 1931. Był bardzo towarzyski, poświęcał wiele uwagi innym, odznaczał się głęboką duchowością, angażował się w wychowanie młodych ludzi.

Ks. Józef Oriol (Josep Oriol) Isern Massó urodził się 16 czerwca 1909 w Villanueva i Geltrú koło Barcelony. Ślub zakonne złożył w 1927, a kapłanem został w 1933. Odznaczał się wielką cierpliwością, a przy tym był powściągliwy i małomówny, co utrudniało mu nieco kontakt z ludźmi, których jednak zjednywał dobrocią.

Ks. Józef (José) Vergara Echeverría urodził się 18 czerwca 1908 w Almadoz w prowincji Nawarra. W 1927 złożył ślub zakonne, a w 1934 został wyświęcony na kapłana. Był otwarty i wrażliwy w kontaktach z ludźmi, miał świadomość posłannictwa w Kościele.

Brat Gumersynd (Gumersindo) Gómez Rodríguez urodził się 15 października 1911 w miejscowości Bonuza (prowincja León). Złożył śluby w 1929, odznaczał się wielką pracowitością, prostotą i gotowością do każdej posługi.

Brat Jezus (Jesús) Moreno Ruiz urodził się 13 stycznia 1915 w Osorno la Mayor (prow. Palencia). Śluby – tylko czasowe, bo wieczystych już nie zdążył – złożył w 1935, był młodzieńcem pełnym życia i bezpośredniości w kontaktach z ludźmi, pracował w kuchni klasztornej.

Brat Józef (José) del Amo del Amo urodził się 12 czerwca 1916 w Pumarejo de Tera (prow. Zamora). Złożył śluby w 1934. Był bezpośrednim młodzieńcem, prostym i bardzo religijnym, najmłodszym z całego grona.

W chwili wybuchu w lipcu 1936 wojny domowej w Hiszpanii między lewicowymi republikanami a wojskiem gen. Francisco Franco, wspomniani zakonnicy przebywali w niższym seminarium duchownym w Canet de Mar koło Barcelony, zajmując się przede wszystkim formacją młodych kandydatów do zakonu. Już 18 lipca 1936, a więc nazajutrz po wypowiedzeniu posłuszeństwa rządowi w Madrycie przez gen. Franco, co formalnie rozpoczęło wojnę, miejscowi republikanie zajęli seminarium, wypędzając stamtąd zakonników.

3 sierpnia 1936 misjonarze dowiedzieli się, że zostaną wkrótce rozstrzelani, toteż podzielili się na mniejsze grupy, a siedmiu najmłodszych spróbowało uciec do Francji. Ale gdy 28 września przybyli wyczerpani do miasteczka Begudá, szukając żywności i jakiegoś schronienia, zostali tam zdradzeni i wydani komitetowi republikańskiemu z Sant Joan les Fonts, po czym w pobliskim Serinyá całą siódemkę nazajutrz rozstrzelano a miejscowe rodziny katolickie zmuszono do pochowania ich. Dopiero pod koniec 1940, a więc w ponad rok po zakończeniu wojny domowej, zwłoki męczenników przeniesiono na cmentarz w Canet, skąd nieco później złożono je w poświęconej im kaplicy sanktuarium Najświętszego Serca Matki Bożej w Barcelonie. W miejscu stracenia zakonników znajduje się dziś mała pustelnia, upamiętniająca to wydarzenie.

Proces beatyfikacyjny rozpoczął się 14 lipca 1995 w Gironie, po czym akta sprawy przesłano do Watykanu a 8 lipca 2016 Franciszek podpisał dekret uznający ich męczeństwo.

Uroczystość była 8. zbiorową beatyfikacją męczenników hiszpańskich z okresu wojny domowej lat 1936-39, przeprowadzoną w obecnym pontyfikacie – łącznie z tą najnowszą dały one Kościołowi 701 błogosławionych.

Wersja do druku
Nasza strona internetowa używa plików cookies (tzw. ciasteczka) w celach statystycznych, reklamowych oraz funkcjonalnych.