Drukuj Powrót do artykułu

Ekumeniczne inicjatywy Benedykta XVI wobec Moskwy spisane

05 grudnia 2019 | 01:30 | kg, ts (KAI/ACI Stampa) | Rzym Ⓒ Ⓟ

Sample Fot. © Mazur / catholicnews.org.uk

Za pontyfikatu Benedykta XVI (2005-13) stosunki między Watykanem i Rosyjskim Kościołem Prawosławnym znacznie się poprawiły. Podkreśla to były nuncjusz apostolski w Moskwie abp Antonio Mennini w książce włoskiego dziennikarza Nico Spuntoniego, poinformowała 3 grudnia włoskojęzyczna agencja katolicka ACI Stampa. W książce „Vaticano e Russia nell’era Ratzinger” (Watykan i Rosja w czasach Ratzingera) Spuntoni bardzo obszernie cytuje byłego nuncjusza w Rosji.

Z relacji tych wynika, że do poprawy stosunków między Watykanem a Rosyjskim Kościołem Prawosławnym (RKP) przyczyniła się także encyklika „Caritas in veritate” Benedykta XVI z 2009 roku. Ponadto papież z Niemiec „nie unikał podkreślania geopolitycznego znaczenia Rosji na scenie międzynarodowej” i dlatego starał się utrzymywać różne kontakty ekumeniczne z Patriarchatem Moskiewskim. Doprowadziło to między innymi do nawiązania pełnych stosunków dyplomatycznych między Federacją Rosyjską a Stolicą Apostolską w grudniu 2009 roku.

Spuntoni zwraca uwagę w swojej książce, że patriarcha moskiewski Cyryl cenił w Benedykcie XVI przede wszystkim jego zaangażowanie w walkę z relatywizowaniem wartości etycznych. Podkreśla też, że bez pontyfikatu papieża Ratzingera nie byłoby możliwe spotkanie jego następcy, papieża Franciszka z patriarchą Cyrylem 12 lutego 2016 w Hawanie.

“Gdy opuszczałem Rosję w 2010, postrzeganie Kościoła katolickiego [w tym kraju] było znacznie lepsze niż w dniu mego przybycia w 2003 roku”, a przyczynił się do tego bez wątpienia pontyfikat Benedykta XVI – napisał abp Mennini we wstępie do omawianej książki. Jego zdaniem niemiecki papież “nie uciekał od uznania geopolitycxznego znaczenia Rosji na arenie międzynarodowej i nosił w sercu ów ekumenizm miłości, który pozwolił mu ustanowić ducha porozumienia między dwoma Kościołami siostrzanymi”.

Książka Spuntoniego, żywa, a zarazem bogata w wiadomości historyczne, opiera się na trzech głównych założeniach. Pierwszy rozdział to rodzaj retrospektywy stosunków między Rosją a kardynałem Josephem Ratzingerem, zwłaszcza w okresie, gdy był on prefektem Kongregacji Nauki Wiary, przy czym szczególnie ciekawe jest to, co autor nazywa “bezpośrednią nicią między Fatimą a Rosją”. Drugi filar przedstawia pontyfikat Benedykta XVI i ewolucję RKP. Autor najpierw podkreśla tu szczególnie “wspólną wrażliwość w dziedzinie liturgii”, by przejść następnie do analizy równoległej dychotomii między działalnością dyplomatyczną a drogą ekumeniczną.

Przypomniał, że to właśnie Benedykt XVI doprowadził do otwarcia nuncjatury apostolskiej w Federacji Rosyjskiej w grudniu 2009 i do ustanowienia tym samym pełnych stosunków dyplomatycznych [Formalnie istniały one od kwietnia 1990, miały jednak charakter szczególny, odmienny od stosunków Stolicy Apostolskiej z innymi państwami – KAI].

Na płaszczyźnie ekumenicznej stosunki Rzymu z Moskwą poprawiły się “w sposób odczuwalny” – zaznaczył włoski autor. Przypomniał, że patriarcha Aleksy II, komentując wybór Benedykta, oświadczył, iż są możliwości “wzajemnego zbliżenia a także zbieżności stanowisk prawosławnych i katolików wobec wielu problemów niepokojących dzisiejszy świat”. Wkrótce potem przyszły patriarcha Cyryl, jeszcze jako metropolita, był obecny na Mszy św. w Watykanie na rozpoczęcie pontyfikatu nowego papieża – zauważył Spuntoni.

Trzeci i ostatni rozdział jego książki zawiera analizę spuścizny Benedykta XVI w odniesieniu do stosunków watykańsko-moskiewskich. Mamy tu m.in. “niewiarygodnie głębokie” oświadczenie patriarchy Cyryla nt. ustąpienia papieża Ratzingera [w 2013]: “W chwili, w której ideologia moralnego permisywizmu i relatywizmu próbuje wyprzeć z życia ludzi wartości moralne, Wasza Świątobliwość odważnie zabierał głos w obronie ideałów Ewangelii, wysokiej godności człowieka i jego powołania do lenia od grzechu”. Cyryl wyraził również uznanie byłemu papieżowi za to, że w latach jego posługiwania “stosunki między naszymi Kościołami nabrały pozytywnego bodźca [dzięki] wspólnemu świadectwu o Chrystusie ukrzyżowanym i zmartwychwstałym we współczesnym świecie”.

Książka kończy się opowieścią o historycznym spotkaniu Franciszka z Cyrylem w Hawanie w 2016 roku, przy czym Spuntoni uważa, iż do tego oczekiwanego od wieków wydarzenia Benedykt XVI wniósł “z pewnością decydujący wkład”.

Wersja do druku
Nasza strona internetowa używa plików cookies (tzw. ciasteczka) w celach statystycznych, reklamowych oraz funkcjonalnych. Możesz określić warunki przechowywania cookies na Twoim urządzeniu za pomocą ustawień przeglądarki internetowej.
Administratorem danych osobowych użytkowników Serwisu jest Katolicka Agencja Informacyjna sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie (KAI). Dane osobowe przetwarzamy m.in. w celu wykonania umowy pomiędzy KAI a użytkownikiem Serwisu, wypełnienia obowiązków prawnych ciążących na Administratorze, a także w celach kontaktowych i marketingowych. Masz prawo dostępu do treści swoich danych, ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania, wniesienia sprzeciwu, a także prawo do przenoszenia danych. Szczegóły w naszej Polityce prywatności.