Bądź na bieżąco!

Otrzymuj najnowsze informacje wybrane specjalnie dla Ciebie.

Portal eKAI prezentuje część tekstów publikowanych w płatnym serwisie agencyjnym Katolickiej Agencji Informacyjnej. Szczegóły na stronie www.kai.plX
Drukuj Powrót do artykułu

Kard. Gerhard Müller doktorem honoris causa Uniwersytetu Papieskiego im. Jana Pawła II

16.10.2017 , led, Kraków, 16-10-2017 Ⓒ ℗

Kard. Gerhard Müller, emerytowany prefekt watykańskiej Kongregacji Nauki Wiary, otrzymał 16 października tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Papieskiego im. Jana Pawła II w Krakowie. Senat uczelni uhonorował niemieckiego purpurata za godną naśladowania postawę prawdziwego chrześcijanina, człowieka oddanego Bogu i ludziom bez reszty, wierne stanie na straży nauki Kościoła, poprzez wspieranie papieża Benedykta XVI i Franciszka, zaangażowanie w dialog międzyreligijny przy zachowaniu integralności depozytu wiary, promowanie dobrych relacji między Kościołem w Polsce i w Niemczech, ale także między narodem polskim i niemieckim.

Uroczystość nadania godności doktora honoris causa odbyła się podczas inauguracji nowego roku akademickiego w Filharmonii Krakowskiej. W uroczystości uczestniczył, m.in. abp Marek Jędraszewski, metropolita krakowski i Wielki Kanclerz UPJPII, kard. Stanisław Dziwisz, abp Wacław Depo, abp Józef Kowalczyk, bp Jan Piotrowski, przedstawiciele władz Krakowa i Małopolski, posłowie, senatorowie oraz rektorzy polskich i zagranicznych uczelni.

Senat uczelni na wniosek Rady Wydziału Teologicznego uhonorował kard. Müllera w szczególności za godną naśladowania postawę prawdziwego chrześcijanina, człowieka oddanego Bogu i ludziom bez reszty, kapłana i biskupa, profesora i wybitnego dogmatyka, który „radośnie i prawdziwie służy ludziom w imię posłannictwa Chrystusowego, głosząc całym swoim życiem Jego Ewangelię”. – Za wierne stanie na straży nauki Kościoła, poprzez wspieranie w wypełnianiu swych misji dwóch kolejnych papieży: Benedykta XVI i Franciszka oraz za konsekwentne dbanie o to, by prawdy wiary zgłębiane drogą naukowego dociekania wiązać z codziennym życiem konkretnej osoby w Chrystusie i by te prawdy formułowane w sposób „teoretyczny” miały zastosowanie „praktyczne” – brzmi treść uchwały senatu.

Hierarcha został uhonorowany także za gorliwe zaangażowanie w dialog ekumeniczny i międzyreligijny przy zachowaniu integralności depozytu wiary, promowanie dobrych relacji nie tylko między Kościołem w Polsce i w Niemczech, ale także między narodem polskim i niemieckim poprzez obecność na najważniejszych uroczystościach kościelnych w ojczyźnie Świętego Jana Pawła II i za troskę o rozwój kultury inspirowanej wartościami chrześcijańskimi.

W trakcie uroczystości abp Marek Jędraszewski, Wielki Kanclerz UPJPII, mówił o swoich związkach z uniwersytetem papieskim, na którym prowadził wykłady na zaproszenie ks. Józefa Tischnera. Hierarcha podkreślał wielkie tradycje papieskiej uczelni. – Życzę, aby ta uczelnia promieniowała swym światłem, rozświetlała ciemności, które są obecne w świecie współczesnej kultury. A także dawała entuzjazm wiary i przekonywała, że warto miłować i warto ufać – zaznaczył metropolita krakowski.

Laudację na cześć laureata wygłosił o. prof. dr hab. Andrzej Napiórkowski OSPPE. – Kiedy wgłębiamy się w życie i dorobek zarówno teologiczny, jak i kościelny kard. Ludwika Gerharda Müllera, przychodzi na myśl określenie św. Jana Pawła II odnośnie do jednego z krakowskich uczonych: „zawodowa kompetencja i chrześcijańska mądrość”. Tak mówił Karol Wojtyła o Janie Kantym, pozostając pod wielkim urokiem tego patrona krakowskich profesorów i studentów – mówił o. Napiórkowski. – Uwzględniając oryginalne osiągnięcia na polu teologii, a także posługi biskupiej Kościołowi ratyzbońskiemu oraz służby jako prefekta Kongregacji Nauki Wiary całemu Kościołowi powszechnemu i współkształtowanie przez niego dobrych relacji między narodem polskim a niemieckim, mamy podstawy, aby posłużyć się tym określeniem także w stosunku do naszego znakomitego gościa, któremu nasza uczelnia nadaje dziś najwyższą akademicką godność doktora honoris causa – podkreślił.

Ukazując najważniejsze dokonania kard. Müllera o. prof. Napiórkowski powiedział, że szybko zyskał on uznanie jako nieprzeciętny teolog, który zgłębia treści objawienia. – Trwając w jedności z całym Kościołem, poszukuje nade wszystko prawdy, a nie taniego aplauzu – wyjaśnił mówca. Zwrócił uwagę, że kard. Müller poznał też Kościół ubogich, dziesiątki razy wyjeżdżał do najuboższych wiosek w peruwiańskich Andach, do slumsów Limy, La Paz i São Paulo.

O. prof. Napiórkowski mówił także o potężnym dorobku naukowym Laureata, który obejmuje ponad 400 publikacji. Dodał też, że kard. Müller powołał do życia Ratyzbońską Misję Miejską wraz ze wspólnotą Emmanuel. – W ramach nowej ewangelizacji odważnie realizował diecezjalną reformę apostolstwa świeckich. Ponieważ nie zszedł w swoich decyzjach na ścieżkę kompromisów, doświadczył wielu oszczerstw i krytyki, tak ze strony niektórych swoich diecezjan, jak i liberalnych mediów – zaznaczył duchowny.

W trakcie wystąpienia o. prof. Napiórkowski mówił też o wielu dokonaniach kard. Müllera na stanowisku prefekta Kongregacji Nauki Wiary. – Nie można też pominąć stanowiska prefekta Kongregacji Nauki Wiary w związku z ostatnią posynodalną adhortacją „Amoris laetitia”, kiedy w gąszczu różnych, niekiedy sprzecznych z obowiązującą doktryną katolicką wypowiedzi w kwestii małżeństwa przypomniał o hermeneutycznej zasadzie ciągłości i integralności – wyznał o. prof. Napiórkowski.

„Kard. Müller wypłynął także na meandry przyjaźni i niezrozumienia dwóch narodów. To jedyny niepolski kardynał, który tak wiele razy bywał w Polsce. Wydaje się, że jest on jednym z niewielu niemieckich hierarchów rozumiejących wagę orędzia biskupów polskich do niemieckich” – mówił w laudacji duchowny.

O. Napiórkowski podkreślił, że Kraków to serce Polski, wielka scena dla doniosłych wydarzeń i niezwykłych osobowości, które budowały naukę, wiarę, wiedzę i kulturę narodu w krakowskiej przestrzeni. -Tak oto dzisiaj kard. Müller przez swoją zawodową kompetencję i chrześcijańską mądrość zostaje wpisany w poczet wielkich naszej Alma Mater – powiedział w laudacji o. Napiórkowski.

– Z całego serca dziękuję za ten honor całemu uniwersytetowi – powiedział kard. Gerhard Müller, dodając iż jest to dla niego zaszczyt, że odbiera dyplom w tak ważnym dniu jakim jest rocznica wyboru kard. Karola Wojtyły na papieża i podkreślił jak wielkie znaczenie miał ten dzień „dla Polski i całego świata”.

W okolicznościowym wykładzie pt. „Jak należy rozumieć reformę w Kościele?” kard. Müller powiedział, że we wszystkich historycznych formach kościelnej reformy chodziło o odnowienie sposobu bycia chrześcijaninem i życia kościelnego, a także o pogłębienie wiary i odnowy w Chrystusie. Jego zdaniem Kościół jako dzieło Boga, nie może być przedmiotem ludzkich zabiegów reformistycznych. -Chodzi o to, że nie możemy Kościoła przemieniać i przebudowywać w zależności od naszego samopoczucia i naszego widzimisię. Bóg jest podmiotem Ludu Przymierza, który jest przezeń powoływany do życia. To w Chrystusie Bóg funduje Kościół – tłumaczył hierarcha.

Według niego, jeśli dziś jest mowa o reformach w Kościele, natychmiast rodzi się pytanie, co możemy uczynić i co powinniśmy zrobić. – Uważa się, że najpierw musimy coś uczynić, abyśmy coś osiągnęli w ludziach, a przez to wreszcie na końcu sam Duch Święty pobłogosławi dziełu – kontynuował. Zdaniem hierarchy człowiek w chrzcie upodobnił się do Chrystusa i dlatego po chrzcie może przeżywać swoje życie jako drogę nieustannego naśladowania Chrystusa. – 500 lat reformacji i rozłam w Kościele – to żaden powód do protestanckiego triumfalizmu i do odnawiania katolickiego poczucia niższości. Do końca 2017 roku wszyscy powinniśmy się stać bardziej ewangeliccy i bardziej katoliccy w znaczeniu wspólnej pokuty, pojednania i odnowienia w Chrystusie. To jest właśnie reforma Kościoła dokonująca się nie przez nas, lecz w nas – podkreślił kard. Müller.

Kard. Gerhard Ludwig Müller urodził się 31 grudnia 1947 r. w Moguncji. Jako trzydziestolatek obronił doktorat z teologii, pisany pod kierunkiem przyszłego kardynała Karla Lehmanna. Zajmował się głównie dialogiem ekumenicznym, chrześcijańską koncepcją objawienia i eklezjologią. Był m.in. uczniem jednego z twórców latynoamerykańskiej teologii wyzwolenia, ks. Gustavo Gutierreza. W 1978 r. przyjął święcenia kapłańskie. Od 1986 r. wykładał na Uniwersytecie Ludwika Maksymiliana w Monachium. Został ekspertem komisji doktrynalnej niemieckiego episkopatu, a w latach 1998-2003 wchodził w skład Międzynarodowej Komisji Teologicznej przy Kongregacji Nauki Wiary.

W 2002 r. został biskupem Ratyzbony, stając na czele jednej z najważniejszych diecezji w Niemczech. W 2005 r. uczestniczył w zgromadzeniu Synodu Biskupów nt. Eucharystii. Wcześniej, na zgromadzeniach synodalnych w 1999 (nt. Europy) i 2001 r. (nt. biskupów) był ekspertem. W 2008 r., dwa lata po wizycie w Ratyzbonie papieża Benedykta XVI, utworzył tam Instytut jego imienia, którego celem jest publikacja dzieł wszystkich Josepha Ratzingera.

2 lipca 2012 r. Benedykt XVI mianował biskupa Ratyzbony prefektem Kongregacji Nauki Wiary. Funkcję tę pełnił do lipca br.

Kard. Müller otrzymał liczne doktoraty honoris causa na całym świecie, m.in. w Polsce na KUL i UKSW.

Wersja do druku
Nasza strona internetowa używa plików cookies (tzw. ciasteczka) w celach statystycznych, reklamowych oraz funkcjonalnych.