Drukuj Powrót do artykułu

Katolicka muzyka w protestanckiej świątyni

25.04.2018 , dg, Warszawa, 28 kwietnia Ⓒ ℗

Sample

Nasze koncerty rozsadzają formułę koncertu „od środka”, bo są formą misterium modlitewnego. Do Boga przez piękno muzyki – mówi KAI dr Bartosz Izbicki, zapowiadając koncert, podczas którego zaprezentowany zostanie repertuar najnowszej płyty jego zespołu Jerycho. Utworów wielkanocnych zebranych na płycie „Surgit Leo Fortis”, wykonanych przez najmocniejszy skład zespołu, wysłuchać będzie można w sobotę 28 IV o 19:00 w kościele Ewangelicko-Reformowanym przy al. Solidarności 76 A. Wstęp wolny.

– Średniowieczne tradycje śpiewu w Polsce trwały bardzo długo. Nasza muzyka jest swoistym eksperymentem: zgodnie z naszą wizją późnośredniowiecznej praktyki wykonawczej śpiewamy utwory pochodzące z XIII, XIV, XV i XVI wieku. Najmłodszy repertuar pochodzi z protestanckich kancjonałów i przekazuje żywą ówcześnie tradycję śpiewu, wywodzącą się ze śpiewów łacińskich – opowiada Bartosz Izbicki.

Zespół występuje w męskim składzie z wysokim tenorem, a także z dwoma śpiewakami dysponującymi głosami basso-profondo, co daje rozległą paletę brzmienia.

Na repertuar płyty składają się utwory wielkanocne, co oddaje sam tytuł projektu: „Surgit Leo Fortis” (Powstał Lew mocny), gdzie lew symbolizuje Chrystusa Zmartwychwstałego. Program jest próbą wskrzeszenia praktyki późnośredniowiecznego muzykowania bractw religijnych z Polski i Czech. Twórczość łacińską reprezentują motety wielotekstowe zapisane w źródłach czeskich oraz polifoniczne cantiones. Ich specyficzny styl – charakterystyczny dla Europy środkowo-wschodniej – zespół Jerycho wykorzystał do wykonania najstarszego repertuaru pieśni polskich. W programie znalazły się też motety z Italii i Francji, ale wykonane w sposób właściwy dla tradycji naszego regionu. Muzyczna podróż obejmuje również utwory z najstarszych kancjonałów protestanckich.

Jerycho to zespół wokalny posługujący się tradycyjnym idiomem śpiewu sakralnego. Grupa wykonuje historyczne śpiewy polskie i łacińskie, stosując improwizowaną polifonię zaadaptowaną przez Bartosza Izbickiego. Kreując nową przestrzeń muzyczną wokół dawnego repertuaru, Jerycho urzeczywistnia wizję żywej tradycji polskiego śpiewu praktykowanego do XIX wieku.

Wersja do druku
Portal eKAI prezentuje część tekstów publikowanych w płatnym serwisie agencyjnym Katolickiej Agencji Informacyjnej.
Nasza strona internetowa używa plików cookies (tzw. ciasteczka) w celach statystycznych, reklamowych oraz funkcjonalnych.