Bądź na bieżąco!

Otrzymuj najnowsze informacje wybrane specjalnie dla Ciebie.

Portal eKAI prezentuje część tekstów publikowanych w płatnym serwisie agencyjnym Katolickiej Agencji Informacyjnej. Szczegóły na stronie www.kai.plX
Drukuj Powrót do artykułu

Kraków: Msza św. z okazji 250. rocznicy kanonizacji św. Jana z Kęt

16.07.2017 , led, Kraków, 16-07-2017 Ⓒ ℗

Jan Kanty potrafił pokazać, że wiara nie oddala od świata. Przeciwnie, mobilizuje do tego, by ludzkie sprawy czynić swoimi sprawami – mówił 16 lipca ks. prof. Tadeusz Panuś w akademickiej kolegiacie św. Anny w Krakowie podczas Mszy św. z okazji 250. rocznica kanonizacji św. Jana z Kęt. – Pogodzenie rozumu z wiarą nie było żadnym problemem dla Jana z Kęt. On łączył wiedzę z wiarą, wiarę z miłosierdziem, miłosierdzie z pokorą – powiedział proboszcz.

W nabożeństwie uczestniczyli księża archidiecezji krakowskiej, siostry zakonne, mieszkańcy Krakowa oraz turyści.

– W dniu, w którym wspominamy postać Jana z Kęt, kiedy Bogu dziękujemy za jego dar dla tej świątyni, tego miasta, naszego uniwersytetu, naszego kraju, Europy i Kościoła chcę zwrócić uwagę na to, że pogodzenie rozumu z wiarą nie było żadnym problemem dla Jana z Kęt. On łączył wiedzę z wiarą, wiarę z miłosierdziem, miłosierdzie z pokorą – mówił proboszcz kolegiaty. – Jego przykład umacnia nas w dobrym życiu. Czego uczy nas przykład Jana z Kęt? – pytał ks. prof. Panuś, przypominając najważniejsze wydarzenia z życia Świętego. Zwrócił uwagę na to, że św. Jan późno rozpoczął studia i od tego momentu niemal całe życie spędził w Krakowie, jako wykładowca, dziekan wydziału filozoficznego i wykładowca teologii.

– Jan Kanty potrafił pokazać, że wiara nie oddala od świata. Przeciwnie, mobilizuje do tego, by ludzkie sprawy czynić swoimi sprawami. Był mężem sprawiedliwym, który obdarzał ubogich, był mężem, który nie odmawiał biedakowi rzeczy niezbędnych do życia, a oczy potrzebującego nie męczył zwlekaniem – podkreślił proboszcz kolegiaty św. Anny. – Jego wiara była żywa, połączona właśnie z uczynkami o czym świadczą liczne opowieści i legendy – powiedział ks. prof. Panuś, dodając, że św. Jan był człowiekiem ośmiu błogosławieństw przez pełnione dzieła miłosierdzia.

– To on potrafił oddać swój płaszcz i buty, to on jako mieszkaniec pobliskiego Collegium Maius, jako rektor, zapoczątkował odkładanie ze stołu profesorów części pożywienia codziennego dla jednego z biednych studentów – zwrócił uwagę proboszcz i dodał, że św. Jan zawsze mówił, gdy przyszedł ubogi, że przyszedł Chrystus.

– Nic dziwnego, że w 2002 roku Jan Paweł II mówiąc o ludziach wyobraźni miłosierdzia związanych z naszym miastem, postawił św. Jana Kantego na czele listy osób cechujących się, odznaczających się wyobraźnią miłosierdzia – powiedział ks. Panuś.

Nawiązał także do słów Klemensa XIII, które wypowiedział podczas kanonizacji Jana z Kęt: „mamy czego gratulować narodowi polskiemu, który nad inne kochające się w pobożności, nie może nie odczuwać radości nadzwyczajnej, iż w tak oczywistym religii niebezpieczeństwie, nowa przybyła mu obrona”. – Przykład św. Jana nas poucza, a jego słowa nas inspirują, a jego wstawiennictwo wyprasza nam u Boga opiekę – podkreślił ks. Panuś.

Jan Kanty urodził się 24 czerwca 1390 r. w Kętach. Wywodził się z zamożnej rodziny mieszczańskiej. Jako 23-latek rozpoczął studia w Akademii Krakowskiej na Wydziale Filozoficznym i w 1418 r. otrzymał stopień magistra sztuk i został wykładowcą. W 1421 r. na prośbę bożogrobców z Miechowa Akademia Krakowska wysłała Jana Kantego do tamtejszej szkoły klasztornej, którą prowadził przez osiem lat. Tam również zaczął przepisywać rękopisy, co robił przez resztę życia, oraz głosił kazania. W wieku blisko 40 lat rozpoczął jednocześnie studia teologiczne. Po 13 latach studiów uzyskał tytuł magistra teologii, który był wówczas jednoznaczny z doktoratem. W 1439 r. został kanonikiem i kantorem kapituły św. Floriana w Krakowie oraz proboszczem w Olkuszu. Nie był jednak w stanie pogodzić obowiązków duszpasterskich i uniwersyteckich i po kilku miesiącach zrzekł się probostwa w Olkuszu.

Jan z Kęt całe swoje życie poświęcił nauczaniu i pogłębianiu zdobytej wiedzy. Pracował z imponującą wytrwałością i zaangażowaniem nigdy nie zapominając o najuboższych. Słynął z dobroci serca i wrażliwości na krzywdy najuboższych mieszkańców Krakowa. Odznaczał się wielkim miłosierdziem, ubogich studentów wspomagał ze swoich niewielkich środków. Kroniki mówią, że jeśli w czasie posiłku zjawiał się żebrak, służący powiadamiał: „Przyszedł ubogi”, zaś Jan odpowiadał natychmiast: „Chrystus przyszedł” i szedł, aby go nakarmić.

Zmarł w wieku 83 lat, w Wigilię 1473 r. Przekonanie o jego świętości było powszechne, dlatego pochowano go pod amboną kolegiaty św. Anny w Krakowie. Jan został beatyfikowany 27 września 1680 r. przez papieża Innocentego XI, a kanonizowany przez Klemensa XIII 16 lipca 1767 r.

Relikwie Jana z Kęt spoczywają w barokowym grobowcu – konfesji w kolegiacie św. Anny, który jest kościołem akademickim miasta Krakowa. Jest on czczony przede wszystkim jako patron uczącej się i studiującej młodzieży, jeden z patronów Polski, archidiecezji krakowskiej i Krakowa, a także profesorów, szkół katolickich i Caritas. Kult św. Jana Kantego jest wciąż żywy. Do jego konfesji w krakowskiej kolegiacie uniwersyteckiej tradycyjnie pielgrzymuje społeczność akademicka Krakowa w dniu jego liturgicznego święta, które przypada 20 października.

Wersja do druku
Nasza strona internetowa używa plików cookies (tzw. ciasteczka) w celach statystycznych, reklamowych oraz funkcjonalnych.