Drukuj Powrót do artykułu

Nadzieja na nieśmiertelność była życiową filozofią św. Maksymiliana

02 października 2011 | 15:23 | rk Ⓒ Ⓟ

Diecezjalne obchody 29. rocznicy kanonizacji św. Maksymiliana Kolbego odbyły się 2 października w Oświęcimiu. Uroczystej liturgii w kościele pw. św. Maksymiliana przewodniczył bp Tadeusz Rakoczy.
Uroczystości rozpoczęły się na terenie byłego obozu Auschwitz-Birkenau, gdzie biskup bielsko-żywiecki wspólnie z grupą kapłanów i świeckich odwiedzili celę w Bloku XI, w której śmiercią męczeńską zginął franciszkanin z Niepokalanowa.

Bp Rakoczy zaznaczył w homilii, że męczennik z Auschwitz dzięki zaufaniu Bogu „mógł iść pod prąd przeciw nienawiści i niezrozumieniu”.

„Ta twórcza nadzieja zawsze dla św. Maksymiliana była wartością o ogromnym znaczeniu. Wiedział, że bez niej niemożliwe jest normalne życie godne człowieka. Ona zawsze kierowała go ku Bogu” – mówił hierarcha, wskazując, że założyciel klasztoru w Niepokalanowie zamiast ufać we własne siły nieustannie się modlił.

„Nadzieja na nieśmiertelność była poniekąd jego życiową filozofią. Choć przeszedł przez ciemną dolinę zła, cierpienia i śmierci z głodu, jednakże wkroczył w życie Boże. Jego śmierć nie była klęską, ale zwycięstwem, gdyż jego święta dusza ogląda Boga twarz w twarz. Jego męczeńska śmierć zyskała miano drogocennej przed Bogiem i równie drogocennej w oczach ludzi” – dodawał biskup.

Jak zaznaczał ordynariusz, św. Maksymilian został świętym, bo w duchu rezygnował z siebie i ufność pokładał w Bogu. „Doświadczenie Kościoła podpowiada, że choć różne drogi prowadzą do świętości, to każda z nich jest drogą krzyża” – mówił kaznodzieja.

W niedzielnych uroczystościach uczestniczyli wierni, kapłani z całego dekanatu oświęcimskiego oraz franciszkanie z Centrum św. Maksymiliana w Harmężach, zakonnicy z Krakowa i Niepokalanowa wraz z Misjonarkami Niepokalanej Ojca Kolbego z podoświęcimskich Harmęż – jedynego tego typu ośrodka w Europie środkowo-wschodniej.

Franciszkanin, św. Maksymilian Maria Kolbe trafił do KL Auschwitz w maju 1941. W sierpniu 1941 oddał dobrowolnie życie za współwięźnia Franciszka Gajowniczka. O. Kolbe zmarł 14 sierpnia 1941 r. w bunkrze głodowym, dobity przez hitlerowców zastrzykiem fenolu.

W 1971 r. został beatyfikowany przez papieża Pawła VI. 10 października 1982 r. kanonizacji “męczennika pojednania” dokonał Jana Paweł II.

Wersja do druku

Nasza strona internetowa używa plików cookies (tzw. ciasteczka) w celach statystycznych, reklamowych oraz funkcjonalnych. Możesz określić warunki przechowywania cookies na Twoim urządzeniu za pomocą ustawień przeglądarki internetowej.
Administratorem danych osobowych użytkowników Serwisu jest Katolicka Agencja Informacyjna sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie (KAI). Dane osobowe przetwarzamy m.in. w celu wykonania umowy pomiędzy KAI a użytkownikiem Serwisu, wypełnienia obowiązków prawnych ciążących na Administratorze, a także w celach kontaktowych i marketingowych. Masz prawo dostępu do treści swoich danych, ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania, wniesienia sprzeciwu, a także prawo do przenoszenia danych. Szczegóły w naszej Polityce prywatności.