Drukuj Powrót do artykułu

Oświęcim: dziękczynienie za 125 lat posługi serafitek

17 września 2018 | 10:20 | rk | Oświęcim Ⓒ Ⓟ

Za 125 lat posługi sióstr serafitek wśród chorych, ciepiących, ubogich i dzieci dziękował bp Roman Pindel podczas Eucharystii w klasztorze – domu macierzystym zgromadzenia – w Oświęcimiu. Założycielka serafitek, bł. Małgorzata Łucja Szewczyk zapoczątkowała działalność prowadzonego przez siostry oświęcimskiego „domu ubogich” jeszcze pod koniec XIX wieku. Szczególnym charyzmatem serafitek jest praca wśród ubogich, starszych, chorych i niepełnosprawnych dzieci.

Biskup podkreślił w homilii, że wiara w Jezusa, jako Pana i Zbawiciela, to także pewność, „że On władny jest powołać do innego życia, do życia według ewangelii”. Z kolei przedstawicielki serafitek wyraziły ogromną wdzięczność Bogu „za wszelkie łaski i każdą siostrę posługującą w tym klasztorze”.

Założycielka zgromadzenia serafitek, bł. Małgorzata Łucja Szewczyk zapoczątkowała działalność prowadzonego przez siostry oświęcimskiego „domu ubogich” jeszcze pod koniec XIX wieku.

Poświęcenie kamienia węgielnego pod budowę klasztoru serafitek w Oświęcimiu odbyło się 1 maja 1893 r. Pieniądze na budowę bł. Małgorzata zbierała za pomocą kwest. Pomagali też hojni darczyńcy. Od samego początku oświęcimskie serafitki opiekowały się tu osobami starszymi. Wkrótce powstał, istniejący do dziś, Zakład Opiekuńczo-Lecznicy. Na fachową opiekę może liczyć tu pięćdziesiąt kobiet w podeszłym wieku.

Siostry prowadzą też trzyoddziałowe przedszkole dla dzieci. Bł. matka Małgorzata założyła też sierociniec, odebrany siostrom przez komunistów po II wojnie światowej. Obecnie działa tu też świetlica środowiskowa imienia matki Małgorzaty dla około 30 dzieci. W Oświęcimiu funkcjonuje prowadzona przez serafitki stołówka, w której codziennie na ciepłe posiłki przychodzi kilkudziesięciu osób. Oświęcimskie serafitki aktywnie katechizują w szkołach.

Założycielka zgromadzenia sióstr serafitek Małgorzata Łucja Szewczyk urodziła się na Wołyniu w 1828 r. Była osobą wrażliwą na działanie Boże i potrzeby bliźnich, odważnie włączając się w pomoc potrzebującym. Przez dwa lata pracowała w Ziemi Świętej sprawując bezinteresowną opiekę nad chorymi i potrzebującymi pielgrzymami. Tam odczytała swoje powołanie jako „siostrzyczki ubogich”.

Po powrocie do Polski siostra postanowiła realizować swoje postanowienia i udała się do Zakroczymia, aby odprawić rekolekcje pod kierunkiem bł. Honorata Koźmińskiego. Opiekowała się i utrzymywała kilka staruszek: opatrywała im rany, myła je i żywiła. Nie wahała się kwestować na ich potrzeby, choć sama cierpiała niedostatek. Zakładała domy starców, ochronki, domy dziecka. Posyłała siostry do szpitali i domów ubogich.

Ostatnie miesiące życia spędziła w domu zakonnym w Nieszawie, gdzie zmarła w opinii świętości 5 czerwca 1905 r. w wieku 77 lat. Ciało jej pochowano na miejscowym cmentarzu. Relikwie bł. s. Małgorzaty znajdują się w obecnie w ołtarzu bocznym kościoła serafitek w Oświęcimiu.

Została zaliczona w poczet błogosławionych 9 czerwca 2014 r. w bazylice Bożego Miłosierdzia w Krakowie.

Wersja do druku
Portal eKAI prezentuje część tekstów publikowanych w płatnym serwisie agencyjnym Katolickiej Agencji Informacyjnej.
Nasza strona internetowa używa plików cookies (tzw. ciasteczka) w celach statystycznych, reklamowych oraz funkcjonalnych.