Episkopat reguluje sprawy liturgii sprawowanej w małych grupach

mp / br, 2014-12-06

strona 1 z 6

Kwestię podnoszenia rąk przez wiernych podczas Modlitwy Pańskiej, odprawiania Mszy św. poza budynkiem kościelnym, itp. - reguluje specjalny dokument: "Wskazania Episkopatu Polski dotyczące liturgii Mszy świętych sprawowanych w małych grupach i wspólnotach" - przyjęty na 366. Zebraniu Plenarnym KEP. Podkreśla się, w nim m. in., że celebracje takie nie mogą być „przeżywane równolegle lub w rywalizacji z Kościołem partykularnym”, ale mogą mieć miejsce „ze względu na bardziej świadome, czynne i owocne uczestnictwo wiernych".

W dokumencie przypomina się obowiązujące przepisy Kościoła powszechnego po ogłoszeniu nowego wydania Ogólnego wprowadzenia do Mszału rzymskiego (9 III 2005) oraz określa dodatkowe normy dotyczące liturgii wszystkich Mszy świętych sprawowanych w małych grupach i wspólnotach.

Dokument KEP:

Wskazania Episkopatu Polski dotyczące liturgii Mszy świętych sprawowanych w małych grupach i wspólnotach

W związku z częstymi pytaniami kierowanymi do Komisji Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów, a także indywidualnie do jej członków i konsultorów, a dotyczącymi liturgii Mszy św. sprawowanych w małych grupach i wspólnotach, Episkopat Polski przypomina obowiązujące przepisy Kościoła powszechnego, Wskazania Episkopatu Polski po ogłoszeniu nowego wydania Ogólnego wprowadzenia do Mszału rzymskiego (9 III 2005) oraz określa dodatkowe normy dotyczące liturgii wszystkich Mszy świętych sprawowanych w małych grupach i wspólnotach.

Zasady ogólne
1. Małe grupy religijne i wspólnoty nie są równoznaczne z małą liczbą wiernych uczestniczących we Mszy św. np. w dni powszednie. Ważnymi cechami wyróżniającymi małe grupy religijne są: istniejące już więzi międzyosobowe, wiek, zawód, stan rodzinny, przynależność do kościelnych ruchów apostolskich i wspólny cel zgromadzenia (np. rekolekcje, przygotowanie do sakramentów, pogłębienie formacji chrześcijańskiej). W „małym zgromadzeniu liturgicznym” umacniają się wzajemne więzy między jego członkami przez klimat bliskości, przyjaźń, zaufanie i wymianę doświadczeń (por. DA 17). Celebracja Mszy św. w małych grupach formuje również jej uczestników do większego zaangażowania w liturgii parafialnej oraz do podejmowania posług i funkcji liturgicznych przewidzianych dla świeckich.

2. Kościół popiera istnienie w parafii małych grup i wspólnot religijnych, których celem jest pogłębienie życia chrześcijańskiego i wychowanie wiernych do ściślejszej wspólnoty kościelnej, a nie tworzenie „małych Kościołów”, osłabiających jedność parafialną. (por. Actio pastoralis, Wstęp).

3. Papież Benedykt XVI w Adhortacji apostolskiej Sacramentum caritatis zaleca celebrację Eucharystii w małych grupach „ze względu na bardziej świadome, czynne i owocne uczestnictwo”. Jednocześnie zwraca uwagę na konieczność ich zgodności z „całością duszpasterskiego programu diecezji”. Celebracje takie nie mogą być „przeżywane równolegle lub w rywalizacji z Kościołem partykularnym”, gdyż małe grupy powinny służyć jednoczeniu całej wspólnoty (por. Sacramentum caritatis nr 63).

4. Sprawując liturgię Mszy św. w małej grupie, zarówno kapłan jak i uczestnicy powinni mieć świadomość, że celebrują ją w łączności z całym Kościołem, jeśli przestrzegają norm zawartych w księgach liturgicznych oraz wskazań Konferencji Episkopatu odnoszących się do liturgii. Jan Paweł II podkreśla, iż kapłan, który wiernie sprawuje Mszę św. według norm liturgicznych oraz wspólnota, która się do nich dostosowuje, ukazują w sposób dyskretny, lecz wymowny, swą miłość do Kościoła (por. Ecclesia de Eucharistia nr 52).

5. Dlatego podstawową formą celebracji Eucharystii w parafii (zwłaszcza w niedziele i święta) jest Msza św. z ludem, w której uczestniczą jej członkowie, bez podziału na przynależność do różnych grup. Wtedy Msza św. ukazuje parafię jako wspólnotę wspólnot i prawdziwy Kościół zgromadzony w imię Pana, aby sprawować Pamiątkę Jego śmierci i zmartwychwstania oraz budować jedność w wierze i miłości (por. OWMR nr 113; 115; Evangelii gaudium nr 29).

Komentarze (8)

Katolik_z_Poznania

2 lata, 1 miesiąc temu

Dla ścisłości: Masz święta nie jest "pamiątką" - jest ofiarą. Ustanowił ją sam Jezus Chrystus jako sakrament a zarazem jako ofiarę. On o chlebie powiedział: To jest Ciało woje a o winie: To jest Krew moja, to nas nauczył, że to jest ofiara Nowego Przymierza, którą Kościół od apostołów przyjąwszy, Bogu na całym świecie składa!

Odpowiedz

2%

2 lata, 1 miesiąc temu

Dla ścisłości, mądrzejszy od KEP

Odpowiedz

wierny

2 lata, 1 miesiąc temu

Pan Jezus jest prawdziwie obecny w Eucharystii, choć fizycznie dla nas nie widoczny .

Odpowiedz

J

2 lata, 1 miesiąc temu

@Katolik_z_Poznania
Dziękuję za zwrócenie uwagi na tą kluczową prawdę o Mszy Św. Chyba nieszczęśliwie zabrakło przypomnienia tej prawdy, a szczególnie w tego rodzaju dokumencie byłoby to szczególnie wartościowe.
@2%
Może obywatel trochę by doczytał, chociażby OWMR...

Odpowiedz

katol

1 rok, 12 miesięcy temu

Msza Święta to jest pamiątka!! Pamiątka ofiary jaką złożył Jezus a swoim apostołom polecił sprawować na PAMIĄTKĘ tamtego wydarzenia. tak więc Katoliku z Poznania myśl nad tym co piszesz. odsyłam do dokumentów soborowych

Odpowiedz

miki

2 lata temu

Nie jest żadną nową "ofiarą". Jest uobecnieniem jednej, jedynej ofiary Krzyża dokonanej 2000 lat temu przez Jezusa Chrystusa. Słowo polskie "pamiątka" jest właściwe, choć nie do końca oddaje znaczenie. Kluczowa jest tu "anamneza" czyli "wspomnienie uobecniające". Nie chodzi o jakąś nową ofiarę, lecz o "podłądczenie się", uobecnienie jedynozbawczej ofiary Jezusa

Odpowiedz

Ja

2 lata temu

A co z podnoszeniem rąk wiernych podczas "Ojcze Nasz"? Rozmawiałem przynajmniej z dwoma kapłanami którzy powiedzieli mi że nie ma teologicznego wyjaśnienia takiego zachowania! A ludzie tak robią! Zapewne wzięło to się z tych wszystkich ruchów ewangelickim a potem w KK zaadoptowały to ruchy charyzmatyczne, odnowy etc...

Odpowiedz

teolog

2 lata temu

do katolik z Poznania... nie możemy mieszać spraw zewnętrznych o którym mówi dokument czyli sposobie sprawowania Eucharystii a tym co WYRAZA TRESĆ EUCHARYSTII. Takie wyjaśnienia sa w innych teologicznych dokumentach. np SAcramentum CAritatis pap. Benedykta 16. radze przeczytać.pozdr.

Odpowiedz

Reklama

Powrót na górę strony
Wykonanie: ALX - szkolenia i specjaliści IT
Twitter
Facebook