Drukuj Powrót do artykułu

Wystawa: „Ukradzione dzieciństwo” w kieleckim Przystanku Historia

08 października 2019 | 13:49 | dziar | Kielce Ⓒ Ⓟ

Brutalnie zakłócone przez wojnę i okupację dzieciństwo najmłodszych z wielu mniejszości narodowych, w tym Żydów, Romów, Ukraińców, Hucułów i innych to temat wystawy „Ukradzione dzieciństwo”, której otwarcie odbyło się dzisiaj w kieleckim Przystanku Historia. Będzie tam dostępna do końca października.

Ekspozycja ukazuje życie dzieci wielu mniejszości narodowych od okresu międzywojennego do zakończenia II wojny światowej. Pokazuje, w jaki sposób wojna wkroczyła w ich dzieciństwo i codzienność, jak brutalnie je zmieniła. Fotogramy prezentują losy Żydów, Ormian, Poleszuków, Karaimów, Hucułów, Ukraińców, Białorusinów, z wyeksponowaniem traumy czasów przebywania w gettach, obozach pracy, przymusową pracą, deportacjami i egzekucjami.

Jednym z najbardziej znaczących symboli jest fotografia Basi Szendzielarz ze swoim ojcem, mjr. Zygmuntem Szendzielarzem ps. Łupaszko. Nawiązuje tym samy do okresu powojennego, w którym wiele dzieci zostało dotkniętych brutalnymi prześladowaniami w okresie komunizmu. Ekspozycja opowiada o dramatycznych wyborach między byciem ofiarą, biernym obserwatorem, a obrońcą.

Wystawa podzielona jest na siedem części, które obrazują dzieci w różnych rolach życiowych: I Dzieci – życie przedwojennych dzieci, w tym mniejszości; II Obrońcy; III Oszukani; IV Ofiary; V Obserwatorzy; VI Okaleczeni; VII Emigranci.

W materiałach prasowych na temat wystawy napisano m.in.: „Dzieciństwo to zwykle najpiękniejszy okres w życiu człowieka, pełen nadziei, ufności, beztroskiej zabawy i miłości. Wówczas buduje się własną tożsamość, odkrywa piękno i różnorodność otaczającego świata, definiuje i ugruntowuje postawy moralne na całe życie, uczy się altruizmu. Świat tych doznań obecny był w życiu młodego pokolenia – urodzonego i wychowanego pierwszy raz od 123 lat w wolnej, niepodległej Polsce. W 1939 r. wybuch wojny sprawił, że świat ten przestał istnieć – zastąpiły go groza, bezprzykładne okrucieństwo, codzienne świadectwo śmierci”.

Wystawa stawia przed odbiorą wiele ważnych kwestii: Czy młody człowiek miał jeszcze jakiś wybór? Czy był tylko bezwolnym świadkiem wszechotaczającego mordu? Czy stać go było na demonstrację postaw heroicznych – ocalenie resztek humanizmu i własnego dzieciństwa?

Ekspozycję przygotowała warszawska Delegatura Instytutu Pamięci Narodowej. Jej autorem jest dr Tomasz Łabuszewski. Wystawa od połowy kwietnia 2019 r. była prezentowana w wielu miastach Polski i wpisuje się w obchody 80. rocznicy II wojny światowej.

Wersja do druku
Nasza strona internetowa używa plików cookies (tzw. ciasteczka) w celach statystycznych, reklamowych oraz funkcjonalnych. Możesz określić warunki przechowywania cookies na Twoim urządzeniu za pomocą ustawień przeglądarki internetowej.
Administratorem danych osobowych użytkowników Serwisu jest Katolicka Agencja Informacyjna sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie (KAI). Dane osobowe przetwarzamy m.in. w celu wykonania umowy pomiędzy KAI a użytkownikiem Serwisu, wypełnienia obowiązków prawnych ciążących na Administratorze, a także w celach kontaktowych i marketingowych. Masz prawo dostępu do treści swoich danych, ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania, wniesienia sprzeciwu, a także prawo do przenoszenia danych. Szczegóły w naszej Polityce prywatności.